Chronische prostatitis is een langdurig ontstekingsproces dat gelokaliseerd is in de weefsels van de prostaatklier en leidt tot verstoring van de functionele activiteit ervan. Deze ziekte komt wijdverspreid voor onder mannen. Als het onbehandeld blijft, kan het secundaire ontstekingen van andere organen van het urogenitale systeem, de ontwikkeling van erectiestoornissen en onvruchtbaarheid veroorzaken. In dit artikel zullen we chronische prostatitis bij mannen bekijken vanuit het oogpunt van symptomen en behandeling.
Klinisch beeld van chronische prostatitis
Het primaire symptoom van chronische prostatitis is constante pijnlijke pijn. Het pijnsyndroom is gelokaliseerd in het perineum, de lies en het suprapubische gebied. Het wordt intenser aan het begin en einde van de mictie, tijdens en na de ejaculatie, en bij een lange afwezigheid van geslachtsgemeenschap. De intensiteit van de pijn verschilt per individuele patiënt. Sommige mannen duiden op matig ongemak, anderen melden vrij ernstige pijn.
Een ander kenmerkend symptoom is een verhoogde drang om te plassen. Een zieke man geeft aan dat de drang om te plassen vaker voorkomt. In dit geval gaat het urineren zelf gepaard met pijn. De patiënt moet moeite doen om met mictie te beginnen. De urinestroom wordt zwakker en met tussenpozen, en er is een constant gevoel van onvolledige lediging van de blaas.
Chronische ontsteking van de prostaatklier gaat vaak gepaard met seksuele disfunctie. Patiënten met deze ziekte kunnen zwakke erecties, vroege ejaculatie, verminderd libido, frequente nachtelijke erecties, enzovoort melden. Dit alles heeft een uiterst negatieve invloed op de psychologische toestand van een man.
Tijdens de periode van exacerbatie wordt het klinische beeld aangevuld met een schending van de algemene toestand. Symptomen zoals zwakte en verminderde prestaties, verlies van eetlust en een lichte stijging van de lichaamstemperatuur kunnen voorkomen.
Principes van de behandeling van chronische prostatitis
Allereerst worden voor chronische prostatitis antibacteriële geneesmiddelen voorgeschreven, geselecteerd op basis van de gevoeligheid van de ziekteverwekker. Het verloop van de antibioticatherapie is minimaal twee weken.
Pijn kan worden verlicht met niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen. Het gebruik van alfablokkers zal de urodynamiek helpen herstellen.
Opgemerkt moet worden dat elk geneesmiddel alleen kan worden gebruikt zoals voorgeschreven door een arts.
Bij chronische ontstekingen is een van de belangrijkste behandelingspunten prostaatmassage. Het is echter strikt gecontra-indiceerd bij acute ontstekingsprocessen.
Bovendien hebben verschillende fysiotherapeutische methoden, bijvoorbeeld magnetische therapie of elektroforese, zich goed bewezen bij de behandeling van chronische prostatitis.
Als zich complicaties voordoen, kan een chirurgische ingreep, bijvoorbeeld transurethrale resectie van de prostaat, worden overwogen.